Wednesday, April 3, 2013

LARUAN! PBO's 2nd Outreach 2013



Ang tagal kong inisip kong anong pwede kong ibahagi sa katatapos lamang na pangalawang sabak ng mga PBO volunteers and Officers sa Bahay Ni Maria sa Calamba City. Marami nang kapwa blogero ang nakapag post na ng kani-kanilang entries. Iba-ibang experience, kanya-kanyang kwento ng mga kaganapan noong ika- 30 ng Marso taong 2013. May nagpahayag ng di pagkagusto sa naunang grupo sa amin, may nagbahagi ng kanilang karanasan sa pakikipag-usap at pagpapakain sa isang particular na lola, at maging ang mga karanasan sa mga namamahala sa Bahay ni Maria ay naitala na rin.   

Ano pa ba ang pwede kong i-share? Bakit nga ba natagalan bago ko nagawa ang entry na ito?

Dahil sa isang matinding aral na aking natutunan noong araw na iyon na may kinalaman sa LARUAN.  Marahil ay nagtataka kayo, bakit laruan? Eh wala naman tayong ipinamahagi na mga laruan sa mga lola di ba? Ganito po iyon...

Ang magandang ngiti ni Lola...
Habang abala ang lahat sa mga activities that day, nahagip ng aking kamera si Lola Corazon (87 years old ayon sa kanya) na may kapansin-pansing ngiti sa labi at ang signature nyang peace sign. Naengganyo akong lapitan sya at kausapin. Saktong naghahanda ang karamihan para sa dance number ala Gang Nam style na pwedeng lahukan ng kahit sinong lola, naisipan kong ayain si lola Corazon na sumali at makisaya. Ang sagot nya ay maikli pero malaman, ang nakapagpatahimik sa akin ng sandali.

"Para kaming laruan..."

Malumanay ang pagkakawika... payak... halos walang emosyon kung papakinggan... pero damang dama ko ang kanyang nais iparating. Para akong pinukpok ng bato sa ulo, dinapuan ng mag-asawang sampal, at sinaksak ng tagus-tagusan hanggang buto. Napahiya, nanahimik, at ramdam kung namula ang aking pisngi. Naramdaman yata ni Lola Corazon na ako'y tumahimik.... at nagpatuloy syang magkwento...

"Nakakapagod din... tapos na yong oras ko sa ganyang pagsasayaw...lipas na... matagal na naming ginagawa ito. Nong kabataan ko, pwede pa... ngayon, di na obra... matanda na... 87 na ako... dito na lang ako sa wheelchair ko..." 

Paputol putol na pahayag ni lola... and from there, napaisip ako. Pinagmasdan ko ang may kalakasan pang isang lola na sumasayaw... masaya namin syang pinapanood, pinapalakpakan... walang bahid ng pangungutya o hindi namin inisip na sila ay paglaruan. With all our sincerity and noble cause, we just want them to be happy. Mapasaya sila sa paraang alam namin... mabigyan ng kahit panandaliang aliw at maranasang sila ay may pamilya pa rin sa pamamagitan namin... but we forgot one thing... they are our audience and not the other way around. Sila ang bida, sila ang dapat pagsilbihan... but it turned out one way or another, somehow kami ang na-entertain ng mga lola.

Salamat po sa inihandog nyong awitin... 
Hindi ba dapat kayo po ang kinakantahan namin?

Salamat po dahil kahit hirap kayo, pinagbigyan nyo kami ng isang wacky pose...
Hindi ba dapat kayo po ang pinapatawa namin?

Salamat Rina, sa mga drawings mo na ipinamahagi sa amin. 
Hindi ba dapat kami ang magbibigay sayo, instead na ikaw ang magbigay sa amin?

Ang bigay todong sayaw ni Lola...
Hindi ba dapat kami po ang sumasayaw para sa inyo?

Ang mensahe ni Sister that almost brought us into tears....
Hindi po ba dapat kami ang may dalang good news para sa inyo? Pero sa mensahe na ibinahagi nyo sa amin, binigyan nyo kami ng panibagong lakas para ipagpatuloy ang aming nasimulan. Na hindi dito natatapos ang pagbibigay ng tulong ng PBO. Makakaasa po kayo na magpapatuloy kami.

Humihingi po kami ng paumanhin. Alam po naming pagod na kayo, mahina na, at patuloy na umaasa sa bawat bisitang darating... naghihintay ng bukas. Para po sa aming lahat, uulitin ko po Lola Corazon yong sinabi ko sa inyo... hindi kayo isang "laruan" lamang...

Naramdaman kong humigpit ang hawak nya sa aking braso, nilingon ko sya at muling nasilayan ang ngiting walang kapantay....

Salamat po sa inyo mga lola, na nagbigay sa amin ng aral at karanasang di namin malilimutan.

Salamat sa mga madre na namamahala sa bahay ni maria sa bukas palad na pagtanggap sa PBO.

Salamat sa lahat ng sponsors at suportang tinanggap ng event na ito.

Salamat sa mga officers and volunteers na naging kabahagi ng gawaing ito! Sana ay hindi kayo magsawa.

Salamat sa Diyos sa lahat ng provisions and guidance na ibinigay Nya  sa bawat isa. Salamat po....


Hanggang sa muli...  

 

74 comments:

  1. Replies
    1. I know, speechless ka kaya yan lang comment mo na itinext mo pa sa akin. Salamat sa paghihintay na maipost ko ito... ngayon pwede ka ng magreview uli.

      Delete
  2. Hindi ko naisip na isa silang laruan. Nais lamang natin na bigyan sika ng kasiyahan. Siguro dapat mas magin sensitive tayo sa feelings nila

    ReplyDelete
    Replies
    1. Aral sa atin ito, tama ka next time dapat maging sensitive tayo.

      Delete
  3. Ang lalim lang ng pinanghugutan ng post na eto kapatid na Mar!

    Lalo kong pinasadahan ng seryosong pagbabasa dahil sa mga kaisipang napukaw sa karanasang ibinahagi ng mga lola sa inyong mga PBO na nandiyan. Bawat isa sa inyo ay may kani-kaniyang mga kuwento, sari-sari at punong-puno ng emosyon - masaya, seryoso, at ang iba ay may halong pagkainis sa kung paano nakihalubilo ang ibang mga nandun rin.

    Yes, it's a fact that we aim to bring at least a "happy moment" to them BUT we can't ignore nor deny the fact that we we're also entertained by their presence. Their simple stories bring us genuine laughter, their smiles we easily reciprocates. I am putting myself as if I was there too. Ramdam ko ang bawat eksena base sa iba't ibang kwento ng mga bloggers.

    That experience solidified our goal to continuously step up to the next level and tirelessly bring smile, joy, and hope to the next one in need.

    God bless PBO and more to all the people behind it. :))

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thanks Jay... next level na to!!! Walang susuko!

      Salamat sa suporta!

      Delete
  4. Grabe... May tarak sa dibdib ang post na ito...

    Pero alam naman nating lahat na wala ni isa sa atin ang kahit sa hinuha ay isiping laaruan ang kung sinuman sa kanila...

    Hyyyyy... Nakita kita habang nagbibigay ng talumpati si Sister Evelyn at doon sa bandang bahaging medyo nakakaiyak, kita ko ang nangingilid na luha mula sa iyo...

    Mabuti ka Kuya Mar! Gusto ko lang sabihin...

    You have done a lot for PBO at isa ka sa source ng lakas namin... We will continue with what we have started dahil sobra namang walang kabayaran ang tuwang naibibigay sa atin. Partida, 2nd pa lang 'to, nakaka-adik siya promise!

    Sabi nga ni Sunny Toast:
    "We share not because we have much but we know what it feels like to have nothing"
    “Volunteers are not paid-not because they are worthless, but because they are priceless”

    Mukhang all over the place ang ideas ng comment ko...Andami ko kasing gustong sabihin... hyyyyy

    ReplyDelete
    Replies
    1. Salamat Senyor!

      The essence of giving and sharing... tuloy tuloy lang tayo!

      Delete
  5. Sheyt Kuya Mar naantig ang puso ko... Huhu kaya pala LARUAN ang title. Isang salita pero napakamakabuluhan at napakasakit isipin. Sana hindi yun ang naisip ng lahat ng mga Lola at girls dun... Sana hindi nila naramdaman na ginamit sila or what. Sana mas maramdaman nila yung kagustuhan ng group na pasayahin sila. More than anything yun naman talaga ang purpose...

    So dapat next time magprepare tayo ng production number para sa beneficiaries hehehehe.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Naniniwala pa rin ako na naramdaman nila yong kagustuhan nating mapasaya sila...

      Yes, agree!!! Praktis ka na Sir Glentot hehehe

      Salamat pala at nakasama ka namin, next time uli ah!

      Delete
  6. naks ang babait nyo a.

    ganyan din kami nun college nun internship san san din kami napadpad na ampunan. pinakamahirap un uwian na. di mawawala yun iyakan ng mga lola :-(

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thanks Mac...

      Sama ka sa event pag andito ka sa Pinas...

      Delete
  7. nalungkot ako dahil naalala ko ang isang lola sa bandang dulo na hindi talaga siya nasisiyahan na kahit gaano kaganda ang hangarin ng PBO hindi natin kayang palitan ang realidad na iniwan sila ng kanilang mga kamag anak sa Bhay ni Maria.

    ReplyDelete
    Replies
    1. At least kahit papano, napasaya natin sila...

      Salamat Jei Son, see you again next event.

      Delete
  8. Muntik ng tumulo luha ko sa post mo panget!

    Salamat din dahil binigyan kami ng PBO na maging kasapi sa outreach.

    God bless! :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Muntik na? Palagay ko nga eh humagulhol ka eh...

      Salamat Kuya Emps! See you again next event...

      Delete
  9. para sa atin, ang layunin kapag dumalaw sa kanila eh makatulong, magbahagi ng pagmamahal pero sa opinion ko lang, ang pinaka gusto ng isang lola eh yong may makausap sila, kinakausap sila kasi they love to share all their stories, success and failures in life.

    oo, naramdaman ko yong pagbahagi mo sa kwento ni lola na "laruan" dahil tama ka dyan koyah mar, sila ang audience dapat, sila ang pinapatawa hindi the other way around. i am all so proud sa inyo dahil u made this project successful and whats worth then is yong lesson each individual na nakuha out from the outreach, the reflection made. keep up the good work po koyah mar. ayoko na dagdagan to kasi hahaba na naman comment ko hehehehe god bless PBO.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Tama lang yong ganito ka iksi na comments hahaha, para di ka naba-ban hahaha

      Salamat Lala God Bless din

      Delete
  10. breaks my heart :(

    parang naramdaman ko ung naramdaman mo nung marinig mo yun kay lola.. ang sakit lang sa puso na ganun ang iniisip nya.. siguro nga talagang napapagod na lang sya.. pero we know naman in our hearts na walang ganung intensyon na gawin silang laruan.. totoo naman na sila dapat ang pasayahin naten na tayo dapat ang sumasayaw at kumakanta para sa kanila pero sa tingin ko kahit full production number tayo its the other way around pa rin ang mangyayari.. tayo pa rin ang mas mapapasaya nila...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Tama, still we end up rewarded by the experience...

      Delete
  11. Parang natigilan din ako sa sinabi ni lola, at the same time naintindihan ko naman siya. Siguro nga talagang pagod na sila.

    ReplyDelete
    Replies
    1. oo nga, We need to understand them because we are in a better position.

      Salamat po sa pagsuporta, till next event!

      Delete
  12. Impressive and expressive. I mean I liked it that you saw this angle. ^.^ worth sharing ...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thank you PrinceZ Ni...

      God Bless po...

      Delete
  13. Napatigil ako sa word na "para kaming laruan".. makes me so sad.
    Alam ko mas na stress sila sa mas nauna sa atin na nagprogram at I hope they saw yung goal naten kasi parang natabunan masyado ng sobrang ginawa na silang audience talaga sa tabi.
    Things like this makes me think if I should stay with pbo. hay

    ReplyDelete
    Replies
    1. At bakit may pag-iisip pa na magaganap kung mag stay ka sa PBO?

      Ok lang na mag skip read ka, mag stay ka lang sa PBO! hehe

      Delete
  14. intindihin na lang natin sina lola na sa age nila eh medyo sensitive sila sa "maliliit" na bagay.

    dahil kung iniisip ni lola na "para silang laruan" na nagbibigay saya.... bakit somehow napaiyak ka? iniyakan mo ang sitwasyon nila... iniyakan mo ang kalagayan nila....

    ReplyDelete
    Replies
    1. Yes, kailangan natin silang intindihin, not the other way around.

      Delete
  15. Subra talagang nakaka touch ang experience nyo sa Bahay ni Maria. Lahat ng nabasa kong kwento/blog post about sa previous out reach ng PBO ay talaga naman tumatak sa aking isipan at kumurot sa aking puso... haaayss... :(

    Kaya saludo ako sa inyong lahat na nagbigay oras at panahon para maisakatuparan ang isang adhikain na mapasaya kahit pansamantala ang ating mga Lola na nasa dapit hapon na ng kanilang buhay.

    Anu ba Kuya Mar, pinapaiyak mo ko... *sniff*

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thanks feeyeellll!

      Ano? babalik ka na sa PBO? Sama na kasi sa mga events!

      Delete
    2. at naging feyel na talaga hahaha lol

      at nawala ba sya sa PBO? umarte lang? hihihi

      Delete
  16. ouch! medyo may tusok sa puso ang nabanggit ni lola.... minsan di maiwasan na darating ung time na maisip nila na para silang laruan...

    kahit hindi un ang motibo... minsan un naiisip nila... un feeling na pinagkakatuwaan sila.... siguro sensitive lang si lola...

    ang mahalaga nagging masaya ang lahat at matagumpay ang proyekto

    ReplyDelete
    Replies
    1. Oo nga sir Jon... naiintindihan naman namin kung ganon man ang kanilang pakiramdam... regardless, we still have to do kung ano ang ipinunta namin doon,yong kahit saglit lang na maramdaman nila ang pakiramdam na may pamilya pa rin...

      Delete
  17. very touching and thanks for telling her na hindi sila laruan.
    Nag tratrabaho ako sa nursing home and many times naririnig ko ang mga salita na yan lalo na pag exercise time or play time. Pero sabi ko sa kanila" There is a saying " hindi porke matanda na tayo ay di na tayo maglalaro, tumatanda tayo dahil ayaw na nating maglaro.

    Having fun is for all ages.
    Thanks for PBO. You all made a difference in thier lives:)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thanks for this input Ms Joy... tama po kayo, next time may sagot na kami sa mga grannies.... FUN IS FOR ALL AGES!

      Delete
  18. Aray :'(

    Wala man ako sa event pero naibahagi mo samin kuya mar kung ano ang mahirap na pakiramdam na nandun. Salamat sa pagbahagi. I salute u guys. Magpapatuloy parin ang PBO at marami pa tayong pagsasamahan. Higit sa lahat maraming matutulungan, mapapasaya at aral :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Kahit nasan ka man, kabahagi ka ng PBO! Tuloy pa rin ang ating nasimulan!

      Salamat kamahalan!

      Delete
  19. sumasang-ayon ako sa mga nasabi mo. iyan ang mga bagay na dapat napag-uusap sa isang post-event meeting. upang marinig ang mga kumento at suhesyon ng mga nakalahok. malaman ang mga bagay na maganda at mga bagay na kailangang bigyang pansin.

    Ngunit ang PBO ay bata pa lamang sa larangan ng outreach programs kaya marami pa itong matututunan at mapagdadaanan. Mabuti yang napansin ito habang maaga pa. Ang mahalaga ay manatili ang apoy sa pusong bukal tumulong. Maganda ang layunin ng PBO kaya't sigurado akong ito'y magpapatuloy at magyayabong pa.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Salamat sa advise at salamat sa suporta.

      See you again sa next event

      Delete
  20. naiyak naman ako sa post mo Sir Mar :(
    bigat sa loob! naiisip ko tuloy wala talaga kong nagawa para kina lola,
    hays may point ka naman talaga sir! di bale alam ko naman madame pang
    chance para makatulong,
    nabother tuloy ako kasi si lola Olen iniwan kong umaasa na dadalawin sya ng family nya,
    haist

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ok lang yan MEcoy, you did a good job... We learned a lot sa nakaraang event and we will take that as an inspiration para higit na makatulong sa susunod...

      Salamat for being there with us! See you again sa next event!

      Delete
  21. Awww, sobrang tagos naman sa puso yung sinabi ni lola. Sana naman ay hindi ito yung naiisip nang iba pang mga lola na nakasama natin. Sana kahit sa maikling panahon na nakasama natin sila ay naramdaman nila yung genuine concern natin sa kanilang kalagayan.

    Bawi na lang tayo sa susunod. Alam ko namang marami pang inihahanda na ganitong gawain ang PBO. Saludo pa rin ako sa inyo guys! :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Palagay ko naman eh hindi lahat, ramdam ko yong totoong saya ng mga lola in general. Yong sincerity natin was felt during the event.

      Salamat pala sa sa pagsama at pagsuporta sa PBO.

      Delete
  22. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  23. Nakapunta na rin ako sa ganitong uri ng home for the aged. At halos, ganito din ang nangyari. noong nabasa ko 'to, sabi ko sa sarili ko, "OO NGA 'NO!" Naramdaman ko yung emosyon ng post na 'to tito mar. Muntik na 'ko maiyak. Gusto ko sumama minsan. :)

    ReplyDelete
  24. nagtaka talga ko kung bakit laruan ang title.... naiyak ako! ang aga-aga! haha
    Thank you for making us realize this, kina lola, it was never our intention na ganun ang maramdaman nila, ang gusto tlaga namin ay maramdaman sana nila na may nagmamahal sa kanila... Bawi na lang kami lolas!

    ReplyDelete
  25. pero ang highlight din sa lakad na yun ay ang pagtingin ni Rina hehehe ...

    ReplyDelete
  26. Syet! Iba ito sa mga nabasa kong post sa pagpunta niyo sa Bahay ni Maria. Sa pagkasabi pa lamang na para kaming laruan, naantig ako sa dahilan na mga lola ang nakatira sa Bahay na iyon. Kung ako ang sinabihan ay hindi iimik sandali at baka'y mapayakap sa mga lola. Lahat tayo ay tatanda, at ilan sa mga lola at lolo ay natatakot na maiwan. Kaya isang malaking bagay ang inyong nagawa, kahit simple ay naipahatid sa mga lola ang saya ng buhay, na hindi sila laruan at hindi sila nagiisa sa buhay.

    ReplyDelete
  27. nakakalungkot na naisip ni lola Corazon na para silang laruan. sana sa pamamagitan ng pakikipag-usap mo, ninyong lahat na mga PBO volunteers na ginawa ang lahat upang sila'y pasayahin, napawi o nabawasan ang ganong nasa isip ni lola Corazon.

    ReplyDelete
  28. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  29. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  30. Sana ni-hug mo nalang si lola.. yun ang nakalimutan nyong ibigay mula sa akin hehe joke. Btw congrats sa success!

    ReplyDelete
  31. This comment has been removed by a blog administrator.

    ReplyDelete
  32. Thanks , I have just been searching for information approximately this subject for a long time and
    yours is the best I've discovered till now. But, what concerning the conclusion? Are you positive in regards to the supply?

    Feel free to surf to my web blog workouts for vertical leap

    ReplyDelete
  33. I enjoy reading an article that will make men and women think.
    Also, thank you for allowing me to comment!

    My page exercises to improve vertical leap

    ReplyDelete
  34. Hello unplog :) Ang galing naman po ng outreach nyo nakaka inspired! if every na kumita po ng malaki yung blog ko handa po kong magdonate ng kahit anung bagay para tumulong po.. GOD BLESS!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Salamat! Follow us on twitter @iHeartPBO and like us on facebook. God bless you too!

      Delete
  35. Anyway, here is my blog feel free to visit it and enjoy different kinds of OPM Musics today! OPM Songs.

    ReplyDelete
    Replies
    1. I think I've been following you already! Thanks for dropping by!

      Delete

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...